น้ำตากับความเสียใจมีให้มานทำไม   เมื่อคืนนอนไม่หลับ นอนๆแล้วก้อร้องไห้ออกมา

เพราะมานไม่ไหวแล้วมั๊ง หรือกูเองที่มานขี้น้อยใจ และคิดมากเกินไป

แต่ไม่รู้เหมือนเรามีอะไรบางอย่างที่ไม่เข้าใจกานแล้วเด๋วนี้ 

กูรู้สึกว่ามึงเปลี่ยนไป เหมือนไม่เหมือนเดิม เมื่อโทรไปเล่าให้เพื่อนอีกคนฟัง ที่สนิทกานอยู่ 3 คนนี้

ก้อเหมือนน้ำตามานไหลพรั่งพรู ตาแดงกล่ำไปหมด นอนก้อไม่หลับ เพราะเปนห่วงมาน

ทั้งๆที่ไม่น่าเปนห่วง มานคงมีความสุขกาบเพื่อนใหม่อยู่

แบตมันก้อหมด จะโทรคุยก้อไม่ได้ กรูรักมึงที่สุดเลย

ไม่เคยเปนแบบนี้มาก่อนเลย ปวดหัวไปหมด นอนได้ชั่วโมงก้อลุกมาอีกแล้ว เหนโทสับ

ก้อหลอนตลอดเวลา นอนไปได้สักพักก้อลุกมาอีกแล้ว ปวดเนื้อปวดตัวไปหมด

ลุกมาเข้าห้องน้ำเนร้อยคั้ง พอจะโทรไปหาพี่ ระบาย ก้อปิดเคื่อง

รู้สึงเซงมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกก เลยเหมือนได้แต่คิดอะไรไปคนเดียว

พยายามจะนอน ก้อนอนไม่หลับ กูแค่น้อยใจเท่านั้นเอง