Part I

ฝนตกชุ่มฉ่ำ  ตกได้ตลอดทั้งวัน ไม่มีพักผ่อน

ฝนเจ้ากำ ทำsad เลยไม่ได้ไปไหนเลย

ตอนนี้เริ่ม มีแดดบ้างแล้ว

อาจได้ไปไหนอีกบ้าง  <<ทุกเวลามันคือการรอคอย>>

แต่เวลาที่ฝนตกกลับนึกถึงวันนั้น

มันทำให้เรายิ้มขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว  

Part II

เหลือเวลาอีกไม่กี่วันก้อจะประกาศผลแล้ว

จะรู้แล้วว่าจะทำยังไงกะชีวิตนี้ดีฟะ

จะได้ไปอยู่ไหนนะเราเนี่ย

คิดมากขนาดเกบไปฝันว่าแอดติด

ขอให้ฝันนั้นเปนจิงด้วยเถิด สาธุ โอมเพี้ยง!!!!

รู้สึกกัวมากกว่ารู้สึกตื่นเต้นอะ ไม่รู้ทำไม

มีคนบอกว่า //ก็ทำตัวเลกๆนั่นแหละ  ชีวิตมหาลัยหนุกจะตาย//

ขอให้เปนอย่างนั้น วันนั้นคงลุ้นน่าดู วินาทีที่รอคอย

แต่ตอนนี้รู้สึกว่าตัวเองเข้าขั้นโง่หละ สมองว่างป่าว

จะเรียนไหวมั๊ยเนี่ย เหนื่อยใจจิงๆ

เกือบลืม :kruรู้นะเว้ยว่ามึงอยากให้kruอยู่ด้วย แต่ไม่กล้าพูด ขอบใจพิชชาที่บอกนะ 

kru ก้อไม่ได้อยากไป ขอบใจมากนะที่รักkru คอยรับฟังปัญหาไร้สาระอยู่เสมอ

อยู่ที่ไหนกูก้อไม่วันลืมมึงอยู่แล้ว รักมึงเสมอ

Part III

เหนื่อยมั๊ย.........กับการทำสิ่งอะไรไปโดยไม่เหนว่ามานจะมีประโยชน์ตงไหน

เคยฟังเพลงนี้ป่าว

"ไม่เข้าใจ ที่เธอทำลงไป ได้อะไร ดูไร้ค่า ยิ่งทำยิ่งเสียเวลา ไม่เหนจะมีคัยมาสนใจ"

แต่ถ้ามันมีค.สุข มันทำให้เรายิ้มได้ จงทำไปเถอะ

ถึงแม้ใครอาจไม่เข้าใจ มองไม่เหน แต่ก็ถือว่าเราได้ทำแล้ว

Part IIII

เคยรู้สึกว่าตัวเอง...เหลือเวลาอีกไม่นานมั๊ย

ตอน ม.1 เหนจะได้เคยรู้สึกแบบนั้น ด้วยความเปนเดกเลยคิดมาก

คิดว่าถ้าตอนผ่าตัดหลังอยู่แล้วเราไม่ตื่นหละ แต่ก็ผ่านเวลานั้นมาได้

ถือว่าสุดๆแล้วทรมานมาก แถมยังเปนวันที่มีสิ่งนั้นครั้งแรกอีก ซวยซ้ำซ้อน

พอเวลาที่ทำอะไรยากๆในตอนนี้ ก้อมักจะคิดถึงเรื่องนั้นอยู่เสมอ

ว่าเราผ่านช่วงนั้นมาได้ ก้อต้องทำได้

วันนี้มีสาระเหมือนกันแฮะ

ปล.1 เมื่อวานแม่งตี 1 กว่านั่งอัพสเปซ ตี 2 เสด ดันไปกดปุ่มไรไม่รู้หายหมดเลย

    2.คิดถึงเพื่อนๆทุกคนนะ + คนหลงตัวเอง

    3.มาดูว่าคัยจะโทรก่อนกัน เวลาที่หายไป อาจทำให้คิดถึงกันบ้าง

    4.รักมึงเสมอนะ

    5.ขอให้แอดติดด้วยเถิด

**เข้ามาอ่าน ก้อช่วยเม้นด้วยนะจ๊ะ คิมิ โอ ไอ ชิเตรุ

ช่วงนี้มีอะรัยหลายอย่างที่อยากพูด เลยมาอัพบ่อยหน่อย นะเจ้าสเปซ

10/04/07

ซ้อมขับรถ ผมทรงใหม่ ชื่อใหม่ คนเดิม

12/04/07

ขับรถ ฝนตก ลุย!!! ดูรถ ก๋วยเตี๋ยว หลงทาง รถติด แอบแม่ เดกปะถม กางร่ม

สีแดง เหมือนเดินคนเดียว ไอแป้ง ปลาทอง สร้อย

++กั้ยเข้าไปข้างนัยหัวจัย ยิ่งพูดยิ่งฟังยิ่งใกล้ เข้าปัยข้างในหัวใจ

13/04/07

เบื่อหว่ะ เซง เหงา เกลียดคน จะมายุ่งวุ่นวายอะรัยกันนักหนา T-T

++ไม่รู้ ไม่รู้ต้องเดินไปถึงเมื่อไหร่

เหงา...ทั้งที่ไม่รู้ว่าทำไม

อาจเปนเพราะโลกมันกว้างไป หัวใจก้อเลยเหงา เหงา 

แต่ยังยิ้มและยังไม่เศร้า กอดความเหงาไว้กับใจ

P.S. ขอบคุนนะที่เลี้ยงข้าว

        รู้สึกเหมือนเปนน้องพี่จิงๆ เฮ้อ 

     จากวันนี้ไปต้องอดทน

     แค่ไม่กี่วันก้อทนไม่ได้แล้วเรา

     และจะปัยอยู่ที่อื่นด้ายมั๊ยเนี่ย

       thank คำพูดสุดท้าย